รีวิว Pocheon Art Valley 2026: ที่เที่ยวเกาหลีสุดชิล ถ่ายรูปสวย เด็กๆ ชอบโมโนเรล!

บรรยากาศดี ฟีลลิ่งมาเต็ม

เป็นที่ที่เหมาะกับการพาเด็กๆ ไปเที่ยวเลยนะ

นั่งโมโนเรลเสร็จ ก็ไปหอดูดาววิทยาศาสตร์ต่อเลยจ้า

แวะถ่ายรูปที่ทะเลสาบชอนจูโฮ

เดินเล่นสวนประติมากรรมเสร็จก็เข้าร้านกาแฟต่อได้เลย!

ตอนแรกว่าจะไป Pocheon Herb Island นะ

(จริง ๆ ก็ไป Herb Island มาเกิน 2 รอบแล้วแหละ)

แต่ว่าตั๋วหมด เลยต้องเลื่อนไปก่อน

ไหนๆ เด็กๆ ก็ชอบ #โมโนเรล กันอยู่แล้ว

ที่ #หอดูดาววิทยาศาสตร์

น้องคนเล็กก็ยังเด็กเลยไม่เคยดูวิดีโอเรื่องกลุ่มดาว ก็เลยอยากพาไปดูด้วย

เราเลยไปที่นี่กัน

#PocheonSinbukArtValley

ที่นี่ก็เหมือนกัน จริงๆ มาที่นี่ 3 ครั้งแล้วมั้ง? หรือ 4 ครั้งหว่า?

ก็เราโตที่ Pocheon ไง

บ้านพ่อแม่เราก็อยู่ Pocheon ด้วย

นอกจากช่วงสมัยเรียนนะ

สมัยสาวๆ ก็มา

ตอนท้องก็มา

พอคลอดลูกคนแรกแล้วก็มา

แล้วก็มากับน้องคนเล็กอีก...

อย่างน้อยก็ 4 รอบขึ้นไปแล้วแหละ

ส่วนหอดูดาววิทยาศาสตร์เราเขียนโพสต์แยกไว้แล้วนะ

---

นั่งโมโนเรล

เริ่มชมตั้งแต่หอดูดาววิทยาศาสตร์ก่อนเลย

แล้วตอนขาลงเนี่ย

ค่อยแวะชมทะเลสาบชอนจูโฮกับสวนประติมากรรมนะ

---

โพสต์เกี่ยวกับหอดูดาววิทยาศาสตร์

พิกัด

​

​

เวลาทำการ

(ช่วงฤดูร้อน มีนาคม-ตุลาคม) 9 โมงเช้า - 4 ทุ่ม (เข้าได้ถึง 2 ทุ่ม)

(ช่วงฤดูหนาว พฤศจิกายน-กุมภาพันธ์) 9 โมงเช้า - 3 ทุ่ม (เข้าได้ถึง 1 ทุ่ม)

ทุกวันจันทร์ 9 โมงเช้า - 1 ทุ่ม (เข้าได้ถึง 6 โมงเย็น)

ปิดทำการประจำทุกวันจันทร์แรกของเดือน

เบอร์โทร

1688-1035

ที่จอดรถ

มีที่จอดรถ และฟรีด้วยนะ

ค่าเข้า

ผู้ใหญ่ ประมาณ 100 บาท

วัยรุ่น (ม.ต้น-ม.ปลาย) ประมาณ 100 บาท

เด็ก (ประถม) ประมาณ 0 บาท

ผู้ที่เข้าฟรี

(ชาวเมือง Pocheon, เด็กเล็กก่อนวัยเรียน, ผู้สูงอายุ (อายุ 65 ปีขึ้นไป))

ผู้มีคุณูปการต่อชาติ, ผู้พิการ)

มีส่วนลดสำหรับหมู่คณะด้วยนะ

ถ้าอยากนั่งโมโนเรลไปด้านบน

ก็แค่ซื้อ ค่าเข้า Art Valley + ค่าตั๋วโมโนเรล

ได้เลย

(ตอนซื้อบัตรเข้า ก็ซื้อตั๋วโมโนเรลไปพร้อมกันได้เลยนะ)

ถ้าซื้อบัตรแล้ว

บางทีก็ แถมบัตรกำนัล Pocheon Love Gift Certificate (มูลค่าประมาณ 0 บาท) ให้ด้วยนะ

(ใช้ได้ที่ร้านค้าสวัสดิการตรงทะเลสาบชอนจูโฮนะ)

เมื่อก่อนเคยได้นะ

แต่วันนั้นเราไม่ได้

(สงสัยคงต้องมีของเหลือถึงจะให้มั้ง)

ใครมีเด็กๆ นี่ #ต้องจัด เลยนะ

แนะนำโมโนเรลสุดๆ !!!

ทางขึ้นโคตรเหนื่อยเลย

ถ้ามีเวลาเหลือเยอะๆ ขาลงเนี่ย

จะเดินลงมาก็ได้นะ

แต่ขาลงก็เหนื่อยอยู่ดี... ฮ่าๆ

ถ้าเป็นไปได้ แนะนำโมโนเรลแบบไป-กลับเลยดีกว่านะ.....

ซื้อเถอะ...

พอเดินลงมาจากหอดูดาววิทยาศาสตร์แล้ว

เดินชมสวนประติมากรรมด้านในไปด้วย

เวลาก็หมดเร็วมาก

แถมแอบเหนื่อยอยู่เหมือนกันนะ

แถวทางเข้า

ที่จอดรถก็ค่อนข้างกว้างนะ

แต่แม้จะเป็นวันธรรมดา รถก็ยังเยอะอยู่เลยอ่ะ

พอเราเดินลงมาดู

ศูนย์นิทรรศการการศึกษา (ห้องสร้างสรรค์ประสบการณ์) น่ะ

ปิดอยู่จ้า

(เปิด 10 โมงเช้า - 5 โมงเย็นนะ)

แต่ศูนย์นิทรรศการและประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมหิน เปิดอยู่นะ

ยุกแกจังเห็ดเนี่ย ยังไม่เคยลองกินนะ

แต่เห็นว่ารีวิวก็โอเคอยู่นะ

ตอนแรกก็งงๆ ว่าศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยวโพชอนนี่คืออะไร

แต่พอมาดูทีหลัง อ้าว! มีข้อมูลท่องเที่ยวด้วย

แล้วก็มีกิจกรรมให้ลองทำหลายอย่างเลยนะ​​

โมโนเรล

เมื่อก่อนพวกเราก็เคยไปนะ

ตอนที่โมโนเรลมันกำลังซ่อมอยู่พอดีอ่ะ

ก็เลยต้อง

เดินขึ้นไปเองเลยจ้าาา

กว่าจะเดินขึ้นไปถึงก็หมดแรงไปเยอะเลย...

ใช้เวลานานมาก...

ตอนนี้เลยขึ้นโมโนเรลอย่างเดียวแล้วจ้า

ต้องรีบไปหน่อยนะ​​

พอต่อคิวรอเสร็จแล้ว

ตอนขึ้นโมโนเรลก็ยื่นตั๋วให้พนักงานดู

เค้าก็จะเจาะรูแบบนี้ ปัง! ให้เราเลย

เก็บไว้ดีๆ นะ ตอนลงก็ต้องโชว์อีกรอบด้วย

กำลังนั่งโมโนเรลไปเรื่อยๆ...

ค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปชิลล์ๆ เลย

ไม่น่ากลัวเลยยย ไม่มีฟีลนั้นเลยจ้า

ก็เพราะมัวแต่ถ่ายรูปนี่แหละ

ถึงถ่ายออกมาได้แบบนั้น

แต่จริงๆ แล้ว ไม่น่ากลัวเลยสักแอะนะบอกเลย

มัวแต่มองวิวสวยๆ ข้างนอกแป๊บเดียวก็ถึงละแก

ถ้าเป็นไปได้นะ ลองรอคิวสักหน่อย

แล้วขึ้นนั่งตรงที่นั่งหน้าสุดไปเลย เวิร์คกว่าเยอะ!

มาดูข้างในโมโนเรลกัน

มีตู้เล็กๆ แค่ 2 ตู้นะ

ทะเลสาบชอนจูโฮ

นี่คือทางลงไปทะเลสาบชอนจูโฮนะแก หลังจากเราฟินวิวจากศูนย์วิทยาศาสตร์ดาราศาสตร์มาแล้ว​​

ช่วงนี้ที่บ้านมีเรื่องหนักๆ เกิดขึ้น

ก็เลยแบบ... ใจมันหนักอึ้ง

หรือเป็นเพราะเดินเที่ยวไปแบบใจหม่นๆ แบบนี้ก็ไม่รู้สิ...​​

ไม่รู้ทำไมนะ แต่ว่าวันนั้น

พอมองวิวของ Art Valley ไปเรื่อยๆ

ทุกซอกทุกมุมที่สายตาฉันไปถึง

รู้สึกเหมือนใจมันชาๆ

(โอ๊ยยย... วันนี้มันช่าง 'มีฟีล' เหลือเกิน!)

เห็นวิวสวยๆ ขนาดนี้

คือช่วงเวลานี้มันสวยงามและสนุกมากเลยนะ

ทำไมใจมันฟีลหม่นๆ เหมือนเพลงเศร้าฤดูใบไม้ผลิขนาดนี้ก็ไม่รู้สิ ฮ่าๆ

นั่นก็หมายความว่า

ข้างในใจลึกๆ ของฉันน่ะ

มันหนักอึ้งจมดิ่งลงไปเลย

รู้สึกแบบนั้นเลยฮะ

(เฮ้อออออ...)

แต่เอาเป็นว่าาาา ฉันก็ได้เดินลงมาถึงทะเลสาบชอนจูโฮใน Art Valley แล้วจ้าาา

#ArtValley ก็ต้องที่นี่แหละป่ะแก

มีเดียฟาซาดเนี่ย

เขาบอกว่าเปิดแค่ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นะ

(คือตอนกลางคืนเขาจะใช้โปรเจกเตอร์ยิงภาพ

ฉายวิดีโอไงแก)

แต่บังเอิญวันนั้นมันเป็นวันธรรมดา เลยอดดูไปตามระเบียบจ้า

โพชอนอาร์ตแวลลีย์เนี่ย

เดิมทีตั้งแต่ยุค 60s เลยนะ

มันคือเหมืองหินแกรนิตที่เขาเคยขุดกันมาอ่ะแก

คงเป็นเพราะหินแกรนิตมันสวยแล้วก็แข็งแรงมากแหละมั้ง ถึงได้ขุดกันเยอะขนาดนี้​​

ที่นี่เป็นทะเลสาบที่

เกิดจากการขุดหินแกรนิต แล้วน้ำพุกับน้ำฝนก็ไปรวมกันอยู่ในบ่อที่ขุดไว้

จนกลายเป็นทะเลสาบที่น้ำใสบริสุทธิ์ระดับ 1 เลยนะ

(อันนี้อ้างอิงจากไกด์นะจ๊ะ)​

เห็นว่ามีซีรีส์ หนัง รายการวาไรตี้ มาถ่ายทำเยอะแยะเลย

อย่างเรื่อง The Legend of the Blue Sea, Moon Lovers, Hwayugi เป็นต้น

พอชม Cheonjuho เสร็จ ก็มุ่งหน้าไปทางสวนประติมากรรมเลยจ้า​

ระหว่างทางแวะร้านขายของเล็กๆ

ให้เด็กๆ เติมพลังน้ำตาลหน่อย

(วันนี้ฉันไม่ได้ใช้บัตรของขวัญ Pocheon Sarang นะ....

แต่ถ้าใครมีก็มาใช้ที่นี่ได้เลย!)

ซื้อปังปาเร (ไอศกรีม) ให้เด็กๆ ราคาประมาณ 0 บาท​​

เส้นทางไปสวนประติมากรรม

นี่คือทางไปเวทีแสดงริมทะเลสาบ

และคาเฟ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของ Cheonjuho

มีเส้นทางที่ 1 ขึ้นไปด้านบน

กับเส้นทางที่ 2 ที่ผ่านสวนประติมากรรม

เส้นทางที่ 1 ฉันไม่เคยไปเลยนะ

(เพราะบันไดที่ลงมาจากอีกฝั่งมันชันมากกกก...)

พอเด็กๆ เติมพลังน้ำตาลเสร็จก็คึกคักสุดๆ

ส่วนสวนประติมากรรมนี่มีวิวสวยๆ ที่ทำให้รู้สึกดีไปหมดเลยนะ

ท้องฟ้าเปิดโล่งสุดๆ...

ท้องฟ้าก็สวยอะไรเบอร์นั้นนน....

พอเดินผ่านสวนประติมากรรมไป ก็จะเจอฝั่งตรงข้ามของ Cheonjuho

ด้านบนก็มี #CafeValley ด้วยนะ

ฝั่งตรงข้ามของ Cheonjuho ก็แปลกตาดีเหมือนกันนะ

ร้านกาแฟ - คอฟฟี่วัลเลย์ คาเฟ่

เดินสำรวจมาตั้งนาน...

ก็เลยแวะเข้าร้านกาแฟไปพักขาหน่อย

ที่สำคัญ! ห้องน้ำก็อยู่ข้างๆ คอฟฟี่วัลเลย์ เลยนะ

บรรยากาศด้านใน​​

​

เมนูจ้า​​

ราคาเครื่องดื่มก็ถือว่าปกติทั่วไปนะ

สงสัยจะขอแก้วกระดาษไปเยอะจัด ;;

(ถ้าซื้อแยกก็ประมาณ 0 บาท)

ที่นี่ไม่มีน้ำเปล่าฟรีนะจ๊ะ มีแต่น้ำขวดขายเอา

ตามมุมต่างๆ ของร้านก็จะมีงานอักษรศิลป์

แล้วก็ภาพวาดของศิลปินให้ดูเพลินๆ

เป็นร้านกาแฟที่น่ารักๆ

บรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเองเลยล่ะ

แต่ว่า...เก้าอี้นั่งไม่ค่อยสบายเท่าไหร่แฮะ ;;;;​​

ผลงานของศิลปินซง ซุน-อก ก็

มีวางขายอยู่ด้วยนะ​​

Mr. Trot F4 ก็เคยมาที่นี่ด้วยนะเนี่ย!

เครื่องดื่มที่เราสั่งกันวันนั้นน่ะเหรอ ก็มีนี่เลย!

​

เกรปฟรุตเอจ (เย็น) ประมาณ 100 บาท

ชาเขียวลาเต้ ประมาณ 100 บาท

ช็อกโกแลตลาเต้ ประมาณ 100 บาท

ส่วนเกรปฟรุตเอจเนี่ย

รสชาติก็ทั่วไปๆ ไม่ได้เปรี้ยวโดดอะไรนะ

ส่วนชาเขียวลาเต้นี่สิ....

จำได้ว่าทั้งหวานทั้งขมอ่ะนะ ;;

ส่วนช็อกโกแลตลาเต้ก็

หวานตามสไตล์เขาอ่ะเนอะ

มุมถ่ายรูปสุดชิคที่สวนประติมากรรม

ออกจากร้านกาแฟปุ๊บ

พวกเราก็เดินทะลุสวนประติมากรรมไปหา

โมโนเรลกันเลย

แวะถ่ายรูปตามมุมต่างๆ ที่เป็นโฟโต้โซนด้วยนะ​​

พอเห็นอะไรแบบนี้ทีไร

ไม่รู้ทำไมก็นึกถึง

สามีตัวเองทุกทีเลยแหะ

ก็คนมันเป็นคู่กันอ่ะเนอะ ทำไงได้ล่ะ 555

ได้เวลาไปขึ้นโมโนเรลกันอีกแล้วจ้า

พอตกเย็นปุ๊บ

ไฟประดับก็เปิดสว่างไสว สวยไปอีกแบบเลย

หอจัดแสดงวัฒนธรรมหิน

เพราะว่าเคยไปศูนย์อุทยานธรณีโลกฮันทังคังมาแล้ว

ก็เลยรู้สึกคุ้นเคย

ที่นี่เป็นแค่ส่วนจัดแสดงเล็กๆ แล้วก็มีห้องน้ำอยู่ข้างใน

เลยถือโอกาสแวะเข้าห้องน้ำไปด้วยเลย

เหมือนเป็นที่ให้เดินชมวิวเพลินๆ เลยแก

---

ตอนขากลับบ้าน

ดันเห็นประติมากรรมแปลกๆ เต็มไปหมดเลยแก

เลยต้องแวะเข้าไปดูซะหน่อย

แถมพระอาทิตย์ก็กำลังจะตกดินแล้วด้วย

บรรยากาศเลยดูวังเวงนิดๆ

พอเห็นว่าประติมากรรมแต่ละชิ้นมันใหญ่กว่าคนอีก

แล้วพอเดินเข้าไปใกล้ๆ

มันเหมือนจริงมากจนแบบว่า

แอบหลอนเลยอ่ะแก!

ดูเหมือนเขากำลังเตรียมจัดนิทรรศการอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ

ถ้าเปิดเมื่อไหร่ ลองแวะมาดูอีกทีก็เวิร์คอยู่นะแก

เหมือนประติมากรรมพวกนี้ทำมาจากเศษวัสดุเหลือใช้ที่เอามา recycle เลยอ่ะ

คนทำนี่ต้องเป็น 'เทพ' แน่ๆ อ่ะแก

ตอนกำลังจะออกเดินทางกลับบ้านอีกครั้ง....

ดันไปเจอร้าน Cheonjusan Barbecue เข้าให้!

อ้าว! ร้าน Cheonjusan Barbecue มันอยู่ใกล้อาร์ตวัลเลย์นี่เอง!

เค้าว่ากันว่าสามารถปิ้งย่างเนื้อแบบไม่อั้นได้ตรงโซนเอาท์ดอร์ แถมยังมีสลัดบาร์อีกด้วยนะแก!

พอได้ยินแบบนี้แล้ว

ก็เคยคิดว่าจะไปลองดูสักครั้งเหมือนกันนะ

ยังไงซะ วันนี้ก็ได้ใช้ชีวิตแบบเต็มที่อีกวันแล้วนะ

ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจ

ได้วิวสวยๆ ฟีลดีๆ

ก็เหมือนจะช่วยปลอบใจให้ดีขึ้นได้บ้างนะ​​