ตลาดกลางคืนฮานอย 2026: คนเยอะจริง! ฟีลดีจัดจนต้องซ้ำ

ตอนแรกไม่ได้หาข้อมูลมาเลยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ฮานอยมีตลาดนัดกลางคืนด้วยเหรอเนี่ย

แต่พี่พนักงานโรงแรมบอกว่า "ลองไปดูสิ" ก็เลยไปลองดู

เปิดแค่ช่วงสุดสัปดาห์เท่านั้นนะ

เฮ้ยยยย แต่..

คนคือเยอะแบบตาแตกมากกกก

ตรงล่างๆ ในรูปนั่นน่ะ.. คือคนล้วนๆ เลย

กลับมาก็เลยถามพี่พนักงานโรงแรมอีกครั้งว่า

ตลาดนัดกลางคืนฮานอยนี่มันเปิดแค่ช่วงเวลาพิเศษรึเปล่าเนี่ย

พี่เค้าบอกว่า "เปล่าเลย"

เปิดทุกสัปดาห์เลยจ้า

แต่คนจะเยอะขนาดนี้เลยเหรอ??

คนพวกนี้โผล่มาจากไหนกันเนี่ย?

ฮานอยนี่ดังในหมู่นักท่องเที่ยวเวียดนามด้วยกันเหรอ??

ไม่ดิ

ถ้าคนฮานอยอยู่แล้ว

ตลาดที่เปิดทุกสัปดาห์แบบนี้คงไม่ได้ออกมากันเยอะขนาดนี้หรอกมั้ง....

ตอนแรกมันไม่ได้เป็นแบบนี้เลยนะ

เริ่มแบบเงียบๆ เลย

คนเริ่มทยอยมาเรื่อยๆ

ก็ตลาดนัดกลางคืนนี่นา แค่นี้เองมั้ง คิดไปเอง แล้วก็เดินต่อ

ก็ไม่ได้หิวมากอะไรหรอกนะ

แต่ก็เดินไปเจอของปิ้งย่างก็จัดไปหนึ่งไม้

เห็นต็อกปกกี้กับคิมบับก็แวะดูหน่อย

(ตอนนี้ยังไม่รู้สึกว่าคนเยอะเลย)

ตอนนั้นก็ยังเดินไปเรื่อยๆ แบบไม่คิดอะไร...

คิดในใจว่า "เฮ้ยยย ตลาดมันยาววววววเหมือนกันนะเนี่ย"

และนี่คือจุดที่ฉันเริ่มรู้ตัวอย่างจริงจังว่า "เอาแล้วไง" ㅋㅋㅋㅋ

อ๋อ ตรงนี้มีโชว์พอดี เป็นฮิปฮอป

ร้านค้าตามตึกรอบๆ ก็ดูกันหมด

หลังจากนั้น...

ไม่ว่าจะไปตรงไหน คนก็คือล้นทะลักไปหมด

เดินตรงๆ ไม่ได้เลย

ต้องคอยหลบคนไปเรื่อยๆ ก็เลยยิ่งร้อนเข้าไปใหญ่..ง

แล้วก็บังเอิญไปเจอร้านไอศกรีมจางเตียน (Trang Tien) ร้านอร่อยในตำนานเข้าจนได้!

นี่แหละใช่เลย!

ต้องกินให้ได้! ก็เลยเดินเข้าไป...

ปรากฏว่า นี่คือแถวของลูกค้า

ไม่ใช่แค่คนเดินผ่านไปผ่านมานะ

คิดว่า "อ๋อ นี่คงเป็นแถวของคนที่ขี้เกียจเข้าไปในร้าน

ก็เลยซื้อกินข้างนอกเอา"

ข้างในคงไม่เหมือนกันหรอกมั้ง..

แล้วก็ฝ่าฝูงชนเข้าไปข้างใน

แต่นี่คือแถวข้างในร้าน ㅋㅋㅋㅋㅋㅋ

สุดท้ายก็ยอมแพ้แล้วออกมา

แต่พอเลี้ยวหัวมุมเท่านั้นแหละ ก็เจออีกสาขาเล็กๆ!

โอ๊ยยย รูปนี่...

จอมือถือมันใหญ่ ถ่ายรูปมือเดียวยากมากกกก

จอใหญ่ไม่ได้ดีเสมอไปนะ

ทริปนี้ได้บทเรียนราคาแพงเลย

เวลาที่ต้องทำอะไรด้วยมือข้างเดียวเนี่ยแหละ

แต่เรื่องที่เป็นเครื่องสองซิมนี่ก็สะดวกอยู่นะ ㅋㅋ

สรุปแล้ว ถ้าจะใช้แบบสารพัดประโยชน์ Galaxy Series นี่แหละเวิร์คสุดแล้วมั้ง

ทำไมที่เกาหลีถึงไม่ทำเครื่องสองซิมออกมาขายบ้างนะ

กว่าจะได้ภาพโฟกัสชัดๆ ก็คือแทบแย่

ไอศกรีมจางเตียนอร่อยมากกกก ㅋㅋ

ตรงโคนนี่มันหอมมันสุดๆ

เหมือนมีงาขี้ม้อน? งาขาว? อยู่ในโคนด้วยนะ

ช่วงนี้แบตมือถือฉันก็คือใกล้หมดแล้ว

ไม่ได้พกพาวเวอร์แบงก์มาด้วยเนี่ยสิ

แบตมือถือหมดก็คือจบเลยนะ!

สิ่งที่ซวยตามมาติดๆ คือ

ใช้แอปแผนที่เช็กทางกลับที่พักไม่ได้

กับเรียก Grab ไม่ได้เนี่ยแหละ.

แต่ก็ไม่เป็นไรนะ!

ก็เพราะว่าเราสามารถเดินกลับที่พักได้เอง แม้จะไม่มีมือถือก็เถอะ!

ค้นพบสไตล์การเที่ยวของตัวเองเพิ่มอีกอย่างละ

ค้นพบเหรอ? หรือต้องบอกว่ามันชัดเจนขึ้นกันแน่?

ก่อนหน้านี้ก็รู้สึกอยู่ลางๆ นะ

แต่ตอนนี้พูดออกมาเป็นคำๆ ได้อย่างชัดเจนแล้ว!

เราน่ะ ไม่ใช่สายเที่ยวแบบแค่แวะถ่ายรูปแลนด์มาร์กดังๆ แล้วย้ายเมืองไปเรื่อยๆ นะ

แต่เราชอบแบบที่สามารถเดินกลับที่พักเองได้ แม้ไม่มีมือถือก็เถอะ

คือชอบอยู่ให้มันคุ้นเคยในระดับนึงไปเลย

ซึ่งความคุ้นเคยระดับนั้นจะเริ่มเกิดขึ้นได้ก็ตั้งแต่ประมาณ 2 คืนขึ้นไปนี่แหละ.

ถ้าเป็นเมืองเดียวนะ ประมาณ 1-2 อาทิตย์กำลังดีเลย ชิลๆ

ส่วนที่พักก็พักประมาณ 2 คืนแล้วก็ย้าย

สมมติว่าที่พักแรกอยู่ทางตะวันตกของเมือง

ที่พักต่อไปก็อยู่ทางตะวันออก,

แล้วก็ทางเหนือ..

ฟีลประมาณนี้?

ที่พักแรกที่เราไปพักตอนถึงฮานอย ก็อยู่แถวๆ ย่านโฮอันเกียมที่เป็นแหล่งรวมความคึกคัก

แต่ที่พักปัจจุบันจะขยับออกมาจากย่านความคึกคักนั้นนิดนึง,

อยู่ทางเหนือละ.

อยากเดินเล่นต่ออีกหน่อยนะ

แต่เพิ่งกลับจากซาปาไง... เหนื่อยจัดเลยขอกลับที่พักก่อนละกัน.

สรุปแบบรวบรัดสำหรับวันนี้!

ตลาดกลางคืนฮานอยคนเยอะมาก

ไอศกรีม Trang Tien อร่อยเว่อร์วังอลังการ!

จบนะ.

---