รีวิวปีนเขาฮัลลาซานหน้าร้อน 2026: เส้นทางซองพานัก ต้องเตรียมอะไรบ้าง?

ใครที่คิดว่าปีนเขาฮัลลาซานหน้าร้อนมันชิลๆ หรือยังไม่เคยสัมผัสความโหด บอกเลยว่าคิดผิดมหันต์จ้า!

เราเองก็เคยเชื่อมั่นในประสบการณ์ปีนเขาฮัลลาซานมาแล้ว 3 ครั้ง แต่พอมาเจอหน้าร้อนเท่านั้นแหละ ถึงกับต้องยอมแพ้เลยนะ เคยเกือบไปไม่รอดเพราะน้ำไม่พอมาแล้วนะ เลยต้องมาเตือนทุกคนทุกปีเลยค่ะ

ส่วนรองเท้าผ้าใบสบายๆ ที่คิดว่าพอไหว ก็เกือบพังยับเยินเหมือนกันจ้า พื้นรองเท้าคือไปหมด สองข้างมีรอยขีดข่วนเต็มไปหมดเลยนะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยค่ะ

วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องการเตรียมตัวปีนเขาฮัลลาซานกันค่ะ

วิธีจองปีนเขาฮัลลาซาน

อันดับแรก ถ้าอยากจะขึ้นเขาฮัลลาซาน ต้องเข้าไปจองผ่านเว็บไซต์ ‘ระบบจองการเข้าอุทยานแห่งชาติฮัลลาซาน’ ก่อนนะคะ

มี 2 เส้นทางหลักคือ ซองพานัก (Seongpanak) กับ ควันอึมซา (Gwaneumsa) สำหรับมือใหม่ แนะนำเส้นซองพานักเลยนะ ถึงแม้จะยาวและดูน่าเบื่อไปหน่อย แต่ช่วงแรกๆ จนถึงที่พักชินดัลแรบัท (Jindallaebat Shelter) ทางลาดชันไม่มากนัก เดินสบายๆ เลยค่ะ ระยะทางไปกลับรวมประมาณ 20 กิโลเมตรเลยนะ

หน้าร้อนถือเป็นช่วง Low Season ของการปีนเขาฮัลลาซานเลยทำให้จองง่ายมาก ช่วงกรกฎาคม-สิงหาคม 2026 เส้นทางควันอึมซากับซองพานักยังพอมีที่ว่างเยอะอยู่เลยนะ แค่จองล่วงหน้าวันเดียวก็ขึ้นได้แล้ว

แต่ๆๆๆ มีข่าวสำคัญที่ต้องรู้! ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม - 30 กันยายน 2026 เส้นทางควันอึมซาจะปิดปรับปรุงเพื่อป้องกันหินถล่มนะ เท่ากับว่าช่วงนั้นจะเหลือแค่เส้นทางซองพานักให้ขึ้นได้เส้นทางเดียวเท่านั้น ถ้าใครมีแพลนเที่ยวเชจูช่วงนั้น แนะนำให้รีบจองเส้นทางปีนเขาไว้ก่อนเลย เพื่อความชัวร์นะคะ

ระบบจองการเข้าอุทยานแห่งชาติฮัลลาซาน

พอจองเสร็จเรียบร้อย ก็จะได้รับอีเมลยืนยันพร้อม QR Code สำหรับเข้าอุทยานค่ะ

ใช้เวลาเท่าไหร่?

ตามข้อมูลบอกว่า เส้นทางซองพานักใช้เวลาเดินถึงที่พักชินดัลแรบัท 3 ชั่วโมง และถึงยอดเขา 4 ชั่วโมง 30 นาที รวมไปกลับประมาณ 9 ชั่วโมง แต่ก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วยนะ

เราตื่นตี 4, อาบน้ำเสร็จ 5 โมงเช้า, เริ่มเดินตอน 5 โมง 10 นาที

เดินไปถึงที่พักชินดัลแรบัท (Jindallaebat Shelter) ใช้เวลา 2 ชั่วโมง 4 นาที ระยะทาง 7.4 กิโลเมตร ช่วงนี้ยังพอไหวอยู่ แต่พอพระอาทิตย์เริ่มขึ้นเท่านั้นแหละจ้า นรกก็เปิดฉากขึ้นทันที!

สำหรับคนที่มีประสบการณ์วิ่ง 10 กิโลเมตรใน 52 นาที หรือวิ่งฮาล์ฟมาราธอน 2 ชั่วโมง 2 นาทีอย่างเรา ใช้เวลาปีนเส้นทางซองพานักไป 6 ชั่วโมง 36 นาทีนะ คือเราเดินเร็วและพักพอสมควรเลยค่ะ

แต่ที่พีคกว่านั้นคือ เราเห็นบางคนวิ่งขึ้นเขาฮัลลาซานแบบไม่มีอุปกรณ์อะไรเลย คืออึ้งไปเลยจ้า!

สามารถเริ่มเข้าอุทยานได้ตั้งแต่ตี 5 และต้องไปถึงจุดตรวจที่พักชินดัลแรบัทก่อนเวลา 12:30 น. ถึงจะสามารถเดินขึ้นยอดเขาได้นะ

มาถึงข้อสำคัญข้อแรกเลยค่ะ

ย้ำเลยนะว่า ต้องเริ่มเดินแต่เช้ามืด ตอนที่ฟ้ายังมืดๆ อยู่เลยจ้า

​

ถ้าคิดจะตื่นสายๆ แล้วค่อยขึ้น หรือกลัวความมืดตอนเช้า บอกเลยว่าคิดผิดมหันต์นะ เพราะอะไรน่ะเหรอ? ข้อแรกคือ ที่จอดรถเต็มเร็วมาก! ลานจอดรถมีแค่ 156 คันเองนะ ถ้าเต็มแล้วต้องขับรถไปจอดแถวถนน 516 ใกล้กับ Jeju International University แล้วนั่งรถบัสต่อมานะ เสียเวลามาก!

ข้อสองคือ ตั้งแต่ช่วงกลางๆ เส้นทางซองพานักเป็นต้นไป จะเจอแดดเปรี้ยงๆ เลยจ้า ดังนั้นการรีบขึ้นไปให้เร็วที่สุดก่อนที่แดดจะแรงและหินจะร้อนระอุ คือหัวใจสำคัญเลยนะ มีไฟฉายคาดหัวหรือไฟฉายก็ดี แต่ถ้าไม่มีก็ยังพอเดินได้อยู่ค่ะ

ของที่ต้องเตรียมไป

ตอนแรกคิดว่าน้ำเปล่า 500 ml กับชาเย็น 500 ml น่าจะพอ แต่บอกเลยว่าไม่พอจ้า!

อย่างน้อยต้องพกน้ำไปคนละ 2 ลิตรขึ้นไปเลยนะ ขวดใหญ่ 1.5 ลิตร 1 ขวด บวกกับขวดเล็ก 500 ml อีก 1-2 ขวดไปเลย ของว่างไม่สำคัญเท่าน้ำเลยนะ! เครื่องดื่มเกลือแร่แบบ Pocari Sweat หรือ Gatorade ก็ดีงามค่ะ

ส่วนใครที่คิดจะพกคัพรามยอนกับน้ำร้อนใส่กระติกไปกินบนเขา ขอบอกว่าคิดผิดมหันต์! หน้าร้อนแบบนี้ไม่มีใครอยากกินรามยอนร้อนๆ หรอกนะ แถมคิมบับจากร้านข้างนอกก็เสี่ยงบูดง่ายมาก ควรซื้อคิมบับกับ Energy Bar จากร้านสะดวกซื้อไปก็พอแล้ว ส่วนเจลลี่ส้มที่ซื้อไปเพราะดูน่ากิน แต่พอถึงเวลาจริงไม่มีช้อนให้กิน แถมกินยากอีกต่างหาก

ครีมกันแดดนี่แน่นอนอยู่แล้ว แต่มีอีกหนึ่งไอเทมที่ถ้าไม่มีนี่บอกเลยว่าแย่แน่ๆ นั่นก็คือ

แว่นกันแดด นั่นเองจ้า

เพราะว่ายิ่งสูง แสงแดดยิ่งแรงส่องตรงๆ เลยนะ บางทีลืมตาแทบไม่ขึ้นเลยค่ะ ต่อให้ลืมของอย่างอื่นไปหมด แต่แว่นกันแดดกับน้ำดื่มคือห้ามลืมเด็ดขาดเลยนะ!

พยายามใส่รองเท้าปีนเขาจะดีที่สุดนะ อย่าคิดว่ารองเท้าผ้าใบธรรมดาจะเอาอยู่ ไม่งั้นรองเท้าพังยับเยินแน่นอนจ้า หินก้อนเล็กๆ จะแทรกเข้าไปตามซอกนิ้วเท้า ทิ่มจนเจ็บไปหมดเลยนะ

ถามว่าโม้ไปหรือเปล่า? ลองใส่รองเท้าผ้าใบไปดูสิคะ รับรองว่าตอนลงเขามาขาจะกะเผลกเหมือนเราแน่นอน!

ถ้าปกติไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย การจะขึ้นถึงยอดเขาฮัลลาซานก็เป็นเรื่องที่ยากเลยนะ ตอนเดินลงขานี่สั่นไปหมดเลยค่ะ แต่ถึงอย่างนั้น ช่วงเวลาที่ได้นั่งกินของว่างมองวิวแบกนกทัม (Baengnokdam) ที่ยอดเขานี่แหละ คือความทรงจำที่ประทับใจไม่รู้ลืมเลยนะ

สิ่งที่เราอยากย้ำมากที่สุดคือ "เตรียมน้ำดื่มไปเยอะๆ เหมือนน้ำทิพย์แห่งชีวิตเลยนะ!"